40'INDAN SONRA YENİDEN BAŞLAMAK

40’INDAN SONRA YENİDEN BAŞLAMAK

Bir yaştan sonra insanın hayatı daha net olur sanıyorlar. Ne istediğini bilen, düzenini kurmuş, yolunu çizmiş biri olursun güya. Ya da toplumsal biçilmiş roller kapsamında olman beklenir diyelim. Oysa kimse sana şunu söylemez: Bazen insan kendini en çok tam da her şey oturdu sanırken kaybeder.

Ben uzun yıllar başka bir hayatın içindeydim. Daha güvenli, daha konforlu daha “mantıklı”, daha alışılmış bir hayatın. Sabah kalkıp işe gitmenin, yapılacaklar listesinin, sorumlulukların içinde geçen 15 yıl…

Kötü müydü? Değildi. Pişman mıyım? Asla…

Ama bir yerden sonra insan sadece yaşamak değil, hissetmek de istiyor. Sonra bir gün kendime şunu sordum: “Ben gerçekten bu muyum? “Ben gerçekten ne yapmak, ne üretmek istiyorum?”

Bu soru küçücük bir soruymuş gibi görünse de insanın hayatını yerinden oynatabiliyor. Çünkü cevap bazen maaş bordrosunda olmuyor, sana verilen ünvanlarda statülerde hiç olmuyor. Cevap bazen sadece ufak bir boya lekesinde oluyor. Bazen gece herkes uyuduktan sonra internette saatlerce el yapımı objelere bakarken… Bazen de “Acaba ben yapabilir miyim?” dediğin yerde.

40’ından sonra yeni bir şeye başlamak korkutucu gibi gözükebilir. Çünkü artık gençliğin cesareti değil, hayat tecrüben konuşuyor. Ne kaybedebileceğini biliyorsun. İnsanların ne diyeceğini de…

Ama bir şeyi daha biliyorsun: İçinde kalan şeylerin ağırlığını….

Ben bugün üretirken kusursuz olmaya çalışmıyorum. Sadece gerçek olmaya çalışıyorum. Ellerimle bir şey yapmanın, bir fikri somut hale getirmenin, renk seçmenin, bazen saatlerce tek bir detayla uğraşmanın bana iyi geldiğini biliyorum.

Ve galiba mesele tam olarak bu. Bir yaştan sonra insan artık başkalarının alkışını değil, kendi iç huzurunu arıyor.

Şimdi dönüp bakınca şunu görüyorum: Yeni bir hayata başlamak için genç olmak gerekmiyormuş. Sadece insanın içindeki sesi daha fazla susturmaması ve harekete geçmesi gerekiyormuş.

Belki yolun başındayım.

Belki hâlâ korkuyorum.

Ama uzun zaman sonra ilk kez kendimi gerçekten yaşıyormuş gibi hissediyorum.

10.05.2026

Gülşah Oymak

Founder of the Betoniche