40’TAN SONRA HAYAL KIRIKLIĞI BAŞKA…

Hayal kırıklığı yaşamak için genç olmak gerekmiyor. Ama 40’tan sonra insanın hayal kırıklıklarıyla kurduğu ilişki değişiyor.

Eskiden birinin gitmesi çok büyük bir kayıp gibi gelirdi. Bir sözün tutulmaması, verilen bir sözün unutulması, beklediğin bir telefonun gelmemesi… Günlerce düşünürdün.

Şimdi ise başka bir yerden bakıyorsun.

Çünkü 40’tan sonra insan şunu daha iyi anlıyor: Bizi çoğu zaman insanların yaptıkları değil, onların yapabileceklerine inandığımız şeyler hayal kırıklığına uğratıyor.

Bir insana kendi kalbimizden bir parça veriyoruz. Sonra onun da bizim kadar özen göstereceğini düşünüyoruz. Biz nasıl davranıyorsak onun da öyle davranacağını varsayıyoruz.

Ama hayat böyle işlemiyor.

Herkes senin kadar dürüst, senin kadar vefalı, senin kadar özenli olmak zorunda değil. Ve bunu kabul etmek, insanı aslında özgürleştiriyor.

40’tan sonra bir başka şeyi daha öğreniyorsun:

Her kaybettiğin insan gerçekten kayıp değildir. Bazıları hayatından çıktığında, aslında kendine yeniden yer açarsın. Artık her şeyi düzeltmeye çalışmıyorsun. Her sessizliği anlamlandırmaya, her uzaklaşmanın peşinden gitmeye, herkese kendini anlatmaya çalışmıyorsun.

Çünkü zaman sana şunu öğretiyor:

Bazı insanlar açıklama yapmadan gider. Bazı ilişkiler cevabını vermeden biter. Bazı hayaller gerçekleşmez. Ve bazen yapılacak en olgun şey, “Neden?” diye yıllarca sormak yerine, “Demek ki böyle olması gerekiyormuş.” diyebilmek. Peki ya o hayal kırıklığı senin canına kanına ait bir yerden gelirse… İşte o zaman kaç yaşında olduğunun bir önemi kalmıyor. 30 da olsan 40 da olsan 70 de olsan yara kalıyor, sadece kabullenmeyi öğreniyorsun.

Hayal kırıklıkları bitmiyor belki…

Ama sen değişiyorsun.

Daha az beklentiyle değil, daha doğru insanlardan beklentiyle yaşamayı öğreniyorsun. Ve galiba 40’tan sonra hayatın en güzel taraflarından biri de bu: Artık herkesin seni sevmesini istemiyorsun. Herkes tarafından anlaşılmayı beklemiyorsun. Sadece yanında kalanların, gerçekten yanında olmasını istiyorsun.

Çünkü artık biliyorsun…

Huzur, hayal kırıklığı yaşamamak değil; kimin için üzülmeye değeceğini bilmektir.

20.09.2026

Gülşah Oymak

Founder of the Betoniche