KUSURLU KUSURSUZLUK

Bu işe ilk başladığımda çevrem biraz garipsemişti. Şu var bu var seramik var hayırdır neden BETON? Yani beton dediğin şeyden ev yapılır, kaldırım yapılır, ne bileyim lögar kapaklarının kenarına dökülür filan. Ne işim var değil mi betonla. Betondan süs eşyası mı olurmuş… mişşş… muşşşş… Ama işte çekti beni içine bu betonun kendine has halleri. Kova kadınıyım ben, beynim başka çalışır. Sevmem öyle herkesin sevdiğini. Farklı olacak, zor olacak. Yani beton gibi olacak…

Betonun kendine has bir dokusu vardır. Öyle pürüzsüz, kusursuz bir şey arıyorsanız bunun beton olmadığını net söyleyebilirim. Çünkü beton kusurludur. Aynı kalıptan çıksa bile her birinin dokusu farklıdır. Biri diğerine asla benzemez. Delikleri vardır kendine has ve asla neresinde delik olacağını bilemezsin sürprizlidir.

Peki diyeceksiniz ki bu kadar zorsa neden uğraşıyorsun? Çünkü bana o kadar hayatı hatırlatıyor ki… Hangimiz yaşadığımız hayatların kusursuz olduğunu söyleyebilir? Beton da hayat gibi kusurlu, biricik ve sürprizlerle dolu… İşte o yüzden çok seviyorum betonu. Bana yaşadığımı, yaşarken karşılaştığım engelleri, kusurları her gün her dökümde tekrar tekrar hatırlatıyor. Bazı günler keyifsiz oluyorum brüt betonun o soğuk halleri gibi. Bazı günlerse içim kıpır kıpır rengarenk, o zaman da renkleniveriyor elimde tüm betonlar…

Bir gün bir müşterime gönderdiğim bir ürün hafif kırık gitmiş, tamir edilebilir yapışabilir durumda ama iz kalır. Dedim değiştireyim yenisini göndereyim. Hayır dedi hanımefendi. Hayat içinde kırdığımız şeyleri değiştirebiliyor muyuz? Değiştiremiyoruz. Ama dedim iz kalır. Kalsın dedi, hayat gibi…Kırgınlıkların izi kalmaz mı… Bana hayatın hiçbir zaman kusursuz olmadığını hatırlatacak…. İşte o zaman anlamıştım, benim gibi hisseden birileri var şükürler olsun. Çok mu anlam yüklüyorum? Bilmem, belki… Ama bu anlamsızlıkta kendi ürettiğim ürünlere böyle anlamlar yükleyebilmem sizce de çok şirin değil mi…. 😊